Op mijn gymschoenen zwalkend door de binnenstad, hopend niemand tegen te komen. Een gehavende look en niet voornemens zijn om dat vandaag nog aan te pakken. Sluik haar dwarrelt langs mijn hoofd, de mascara ongelijk verdeeld en de broek zakt af en toe naar beneden....Tegenwoordig time ik ieder moment dat ik stil sta en word strenger voor mezelf...."doorgaan, we zullen doorgaan zegt dat zeikstemmetje in mijn hoofd". Halverwege de singel sla ik linksaf voor een pauze bij Nan Cy Nan Cy want Marlijntje is aan het werk en leen even haar vriendin. We werken binnen een korte tijd enorm veel sigaretten weg en het voelt goed, het voelt enorm goed om even flink te roken. Stoom letterlijk afblazen...want wat voel ik me genaaid. Niet letterlijk genaaid (had ik er nog iets aan gehad, haha) maar figuurlijk. En figuurlijk genaaid voelen is minstens zo erg. Ik kreeg van mijn vrienden een applaus en we babbelden even over de casus door.
Deze week zei iemand tegen me, weet je wat jij moet doen? Geen rekening houden met iedereen en gewoon jezelf eens centraal stellen. Shocking...werd mij gezegd dat ik gewoon met meer tegelijk moet afspreken? Niet mijn stijl want ik pretendeer stijl te hebben. Maar stijl hebben is wat anders dan je zo stijlvol voelen.
Waarom vraag ik me af, waarom moet het altijd zo zijn dat de hele godvergeten wereld problemen heeft en deze niet aanpakt? Waarom zoek ik hulp bij deskundigen, betaal die kutrekening (weer een paar schoenen minder) en laat ik mijn probleem wel mijn probleem. Waarom ga ik altijd verder en de ander niet? En waarom wil ik niets maar dan ook niets te maken hebben met rugzakken, verleden en nog erger ex-liefdes...omdat ik denk dat verleden verleden moet blijven en alles dat vandaag het geluk in de weg staat is verleden of angst voor de toekomst. Of zal ik voor de grap c.q. voor het shockeffect eens mijn schouders laten hangen, mijn problemen etaleren alsof ik het zelf ben. Nee, het gaat goed met me, mijn blogs zijn bedoeld om korte verhalen die mij vandaag bezig houden te delen. Mijn blogs zijn niet bedoeld om iets te verwerken want daar betaal ik een deskundige wel voor.
Maar waarom, waarom zei ik een grote ex- liefde deze week: nee, sorry ik vind iemand anders leuk en wil niet dat wij contact hebben. Fucking hell, waarom heb ik mijn kop daarover gebroken? Ik hoopte dat een iemand dezelfde intenties en leefstijl had en heb me vergist.
Loslaten is moeilijk en ik heb geleerd om los te laten en word dan verward met Mona. Ik ben godverdomme Mona niet en heb ook niet de ambitie om bange vogeltjes in mijn armen te hebben. Is het geen player, is het wel een man die groene thee drinkt en voedingssupplementen tot zich neemt omdat hij geen balans heeft. Maar de laatste in de rij had een reden, een goede reden en dit zal mijn laatste hoofdstuk in het boek worden van Deeten is buiten de deur vreet'n, want ik bedank zo enorm feestelijk dat er in de hele stad geen slingers meer te koop zijn. Deze week ga ik verder met mijn boek schrijven en hoop het snel af te sluiten en naar een uitgever te gaan.
Ik besluit...het is mooi geweest, boek wordt geschreven, ik begeef me niet meer op de benaderbare singlemarkt. Ik ga lopen, ik ga schrijven, ik ga mijn bedrijf boosten en ik ga nooit en dan ook nooit meer daten met iemand die ik niet ken. Zo even wat poetsen hier, lekker koken want straks is het wine-, food- en crimetime en zullen wij vrouwen weer even de mannen er flink doorhalen...en voor die tijd even wat dode plantjes mijn tuin uit want ook dat is verleden tijd.
Ugh en amen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten