Bleeeegh....dan gaat de wekker en ik voel me niet echt fitjes. Rijden er 's nachts treinen zonder geluid over me heen of is het de warmte die me dan nu echt in de greep heeft?
Een appje om half 8: heb jij voor mij kaas voor op mijn brood straks? Mijn vriendinnetje en collega gokt op mijn goed gevulde koelkast. Reality calls...kind niet thuis, in mijn koelkast een halve appel en een dode muis. Haar werkschema is nijpender dan mijn agenda, ik rijd wel even langs de winkel...zal het moederinstinct zijn of ben ik gewoon 'te'lief?
We gaan ons wekelijks managementoverleg in en ik voel me echt beroerd en humeur beneden nulpunt. Ik krijg mailtjes van mijn dochter uit Italië binnen en ze geeft aan dat ik de kat snoepjes moet geven en Mam, ze liggen in de onderste la, zeg hem dat ik hem mis en een paar dikke kussen erbij, Ja? Okay? Doen hè! Oh ja, het is hier mooi, 40 graden alleen vieze toiletten maar ja zijn italianen, hè Mam! Italianen doen rustig aan! Ik antwoord met dat ze maar gewoon even de bril moet schoonmaken en gaan zitten en niet te veel nadenken over die kleine dingen. Oh ja, meisje ik wil ook een kus en snoepje ;-)
Fact is dat ik beroerd zit te zijn en wel moet nadenken. Ik denk na en zeg tegen mijn werkgever dat ik naar huis ga en morgen wel kom werken want dit is gewoon stelen van de baas. Ik functioneer niet vandaag.
Slapen en mijn hoofd stil zetten....niet een carpe diem dag voor mij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten