Zit je op zondag op de bank en na te denken over de volgende dag: werken, afspraak, eten en nog een afspraak. In theorie niet haalbaar dus vooruitkijken is regeren...Tas pakken, kleding pakken, eten maken voor volgende dag en neerploffen maar ik kon zeggen: moe maar voldaan. En ik heb zo'n hekel aan van 8.00 tot 23.00 uur bezig te zijn, maar soms ontkom je er niet aan.
Dus vanochtend sprong ik vol goede moed in mijn fris gewassen jurkje mijn pumps startklaar voor de kilometers die ze zouden afleggen. Om de druk op te voeren had ik me ten doel gesteld om het kwaliteitshandboek van de prakijk om 15.00 uur af te hebben. Af en toe kijkend op de mail over hoe laat ik de afspraak 's avonds heb. Om 15.00 uur druk ik op de geweldige knop: afdrukken en huppakee mijn handboek rolt uit de printer (ergste klus die je kan bedenken).
Ik vlieg weer een afspraak in om een uur later even op adem te komen. Huh..nog geen bevestigingsmail. Weet je wat...ik stuur een mail dat als ik voor 17.00 uur niets hoor ik er vanuit ga dat de afspraak niet doorgaat. Conclusie...ik ben eerder vrij. Ik sjees in mijn auto naar mijn laatste afspraak en gelukkig kon ik mee-eten want dat was wel even welkom. Om 19.00 uur schuif ik mijn voetjes onder mijn eigen tafel en voel een behoorlijke vlaag van ergernis opborrelen....Ik flikker mijn telefoon in de hoek en besluit...never, never, never again. De muziek galmt door de boxen en ik drink een biertje, neem een bad en hervind mezelf weer...deal or no deal....
Proost!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten