Holadiejee....het leven is één groot feest tussen 19.00 en 23.00 op vrijdag de 30ste augustus....
Als ik de eerste slok van mijn biertje neem kan ik niet anders dan zeggen...fuck wat lekker. Ik kijk de dames aan en we lurken bijna allemaal aan een glas. Bijna allemaal....want de rosé-automaat is kapot. Ja je leest het goed, de wijn komt uit een automaat en wij lachen ons slap hierom, klinkt als een foute highschoolparty. Okay, vooruit....doe ons dan ook maar bier....Twee biertjes volgen en er blijft één van ons zitten zonder drinken....Hey...je bent wel de enige zwarte in ons midden, dus misschien word je gediscrimineerd...oh jee de alcohol gaat nu al werken...Ah kom op, vraag even of het komt dat je zwart bent...We vragen beleefd waar haar biertje blijft...de bier-automaat is kapot....Nou de toon is gezet en wij hebben enorme lol...verplicht aan de witte wijn uit automaat dat werkt...Vier steken een sigaret op en wij rokers zeggen vrijwel tegelijk...............tjeee...dat komt niet vaak voor dat we in de meerderheid zijn. En worden stiekempjes ff blij ons tijdelijk begrepen te voelen en volledig niet crimineel te zijn. Verrek ik zie nog iets..wij hetero's zijn ook in de minderheid. Mijn pruillipje gaat hangen want aangezien er al weinig loopt is de verhomonisering ook zichtbaar, hahaha.
Met muntjes op zak lopen we alle tentjes af voor wat lekkere culinaire hapjes want het jaarlijkse feestje in de stad wordt door ons niet gemist. Ik hoor mijn naam en zie een meisje (nu vrouw al maar in mijn geheugen een meisje) en we kletsen een tijdje. Ze leest mijn blogs en wacht op een boek van me. Ooh zegt ze...en noemt een naam van iemand die ook mijn verhalen leest...Ik ken de naam van vroeger en ik denk wat leuk....Nou welkom alle mensen die ik ken en niet ken waarvan ik geen idee heb dat jullie lezen...Wat was dat leuk om ergens te lopen en je zo positief wordt benaderd over iets dat je met passie doet. Dank je, mooie mevrouw!
Nu zit ik al koekjes vretend want die kleine hapjes waren niet genoeg op een stoel in een stil huis, even iets schrijven en zo mijn bed in. Zat ik vanmiddag even in tranen om een liedje dat me aan iemand deed denken die ik al 4 jaar moet missen en om nog een paar andere zaken herpakte ik me en sprong op de fiets om even te genieten. Deze week was best heftig en nog steeds betreur ik wat zaken die ik niet weet te keren maar het is zoals het is en het leven gaat door. Nog steeds zit ik in mijn hoofd met iemand en dat moet ik oplossen....zo makkelijk als ik schrijf en praat zodra ik iemand leuk vind klets ik poep........en zo wandel ik mijn trap zo op, richting mijn bed waar ik alleen ga liggen en heel snel de ogen dicht gooi en hopelijk heel hard snurk.....
toedeloe weer!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten