De wereld is rond, you always meet twice....

De wereld is rond, you always meet twice....

De afgelopen weken heb ik op de rem getrapt...een tijd low profile werken, een tijd low profile sociaal, veel relaxen, veel lopen, huis opruimen en de ramen tien keer lappen....en dan blijkt de wereld rond....

Four in a row....

Ga je het aan, Maris? Ga je echt een gesprek aan met mensen waarvan je weet dat het verleden is en je je af moet vragen hoe dat in het heden een plek heeft? Ik besluit, ja ik doe het...Ik twijfel aan mijn vaardigheid van los kunnen laten en ik ga gewoon open gesprekken in en kijk of ik nu (zoveel tijd later) objectiever kan kijken...je weet wel...ego en emoties geen plek geven. En zo begon ik drie weken geleden aan direct de meest extreme ervaring waarover ik in mijn boek verder schrijf. Anyhow, nummer één is geparkeerd...niet wetende dat nummer twee snel zou volgen...Wat is er aan de hand? Heeft het universum me beloond nu ik rust heb genomen met ook rustig kunnen wachten op antwoorden zonder dat ik iets hoef te doen. Ik geef het universum een applaus want is best aardig dat je de kans krijgt om zonder inspanning dit te kunnen doen.

En dan gisteren nummer vier en nummer vier is overigens mijn nummer één. Ik hoopte dat ik eindelijk na decennia de moed had tot een duidelijk omschreven vriendschap kon komen. Deze jongen die nu man is, neemt zo'n enorme plek in in mijn hele leven dat het onverklaarbaar is en totaal niet realistisch. Hoe kan het zo zijn dat je iemand jaren niet ziet en dan ineens na 20 jaar toch weer die befaamde bominslag te ervaren, zo geschiedde kleine vijf jaar geleden. Nooit meer opgezocht natuurlijk want het leidt tot niets en is alleen maar verwarrend. 

We mailen al jaren en heel af en toe durf ik iets te zeggen hierover en zo gisteren...jij en ik weten dat het niets is en dat het nooit iets zal zijn, we hebben beiden een ander pad ooit gekozen en laten we zeggen dat we penvrienden zijn.....De reactie dat hij niet begreep wat ik bedoelde maakte dat ik het gewoon letterlijk moest schrijven...hij zei: thanks penvriendin xxxx. 

Yes, yes hij bevestigt het eindelijk en ik dank hem daarvoor.....Niet lang daarna volgden de woorden: ik heb gezegd: de wereld is rond (en niets meer en niets minder).  De bodem zakte even onder mijn voeten weg want ik wil zo graag dat ik van dit gevoel af kom, lijkt wel gewoon niet de bedoeling. Hij zegt...wij weten dat dit altijd zo zal blijven en dat we vroeg of laat elkaar tegenkomen..Ik denk terug aan twee jaar geleden dat ik hem ergens zakelijk zag lopen en ik echt de benen heb genomen om niet weer zo'n bominslag te hoeven hebben. Ik zeg dit in de mail en wat krijg ik...jammer...Jammer...lijkt mij niet want jij en ik zullen geen wij zijn. Jij, mijn allereerste jeugdvriendje, wij gaan elkaar nooit meer zien, niet gepland en ik zal alles doen om je niet te zien...kom op laten we gewoon schrijven over ditjes en datjes...en jij gaat gewoon door met gelukkig zijn met de vrouw van jouw dromen en ik...ik ga gewoon door... Stilte volgde...(ik hoor hem nu denken...ik ben druk)

Ik ga naar bed en droom de gekste dingen..ik ben ergens op visite voor het eerst en zie een kind op de bank knuffelen met een combinatie tussen een beer en een tijger...Ik vind het enigszins merkwaardig maar bedenk me dat er niets erger is dan slangen in een huis.....Terwijl ik dat zeg zie ik een boomstammetje op tafel met....een slang, ik lach naar de slang en de man naast me zegt...Oen, je lacht naar die slang en je ziet die andere (gifgroene) niet zijn kop uitsteken naar je..... Ik raak in paniek en ook op een dressoir zie ik een boomstam met.....De jongen op de bank speelt gewoon met de halve beer door en ik vraag of ik gewoon naar buiten mag....

Als ik wakker word bedenk ik me dat dieren zoveel zeggen over persoonlijkheden want dat dierenspelletje gebruik ik in trainingen....een slang, meerdere slangen...dat is de kern.....en die halve beer gecombineerd met de tijger....ja ik heb de boodschap helder....de halve beer en tijger ben ik.....lief, knuffelig maar met klauwen en temperament.....Dat jongetje....wie is dat jongetje....ik weet het en ik lach want de slangen zijn weg. En zo sloot ik onbewust een verhaal af en is de vervolgstap redelijk helder...want ik liep naar buiten en zal nooit meer terugkeren. 

TGIF!

De pita versus de klik

Pita.....zet koffie, ik kom even bijkletsen. Ik lach want ik geloof het niet dat hij serieus wil thee drinken bij me. Nou spring onder de douche jij, doe ik dat ook en we kletsen even bij. Jaren voorbij gekropen en nadat wij elkaar de tent uit hebben gevochten zaten we een kop thee te drinken, no hard feelings at all....

Nu had ik geen koffie thuis dus werd het thee. Water moest ik koken in de pan want de waterkoker is na mijn opruimactie van de aardbodem verdwenen. Leuke hut, heb je toch! Wij kletsen bij, gewoon even een klein uurtje over van alles en nog wat. Pita...gek mens ben je, we hadden het leuk maar oh jee wat waren wij allebei moeilijk. Ik lach want er is er maar één moeilijk nu....hij gaat trouwen...ik lach want dit is wel het mooiste nieuws dat ik hoorde. Wij babbelen even door en hij geeft me wat analyses en zegt: Maris, het is gewoon in de vingers knippen, dat is alles. It's in your hands, wat jij wil. Ik begrijp de boodschap en weet dat hij gelijk heeft.

Zijn humor is enorm en binnen no time lig ik in een deuk. Hij gilt: we gaan niet neuken hoor! Ik zeg: sssst, ik heb buren hoor. Hij gilt: Oh nee, jij kan niet neuken.....Ik lach en lach en houd mijn mond want ieder schepje er bovenop maakt hem losser in zijn woorden en ik moet toch echt gewoon de straat nog op kunnen. 

Ik denk..weet je als je toch bezig bent wil ik je wat vertellen. Ik ontmoette een tijd geleden iemand en ik heb dit, dit en dit gedaan en er een einde aan gemaakt. Hum hum pita....okay even heen en weer....dus je hebt om allerlei randzaken de klik vaarwel gezegd. Ik denk en denk en realiseer me dat dat absoluut de kern is. Hum...fuck...een lijstje met twee boeken en een naam van een vrouw schrijft hij op: vrijdag heb je dit gekocht en je begint met boek twee. Want Maris, je bent echt een gekke (positief bedoeld) en leuke vrouw en als jij de deuren open zet (want dat doe je helemaal niet) dan kan het lukken....WTF zegt hij, hoe oud ben je? Ik lach want ik begrijp meer dan 100% wat hij bedoelt. 

Bij de deur zeg ik....weet je, ik ga ook trouwen....ik weet waar en hoe het eruit ziet...de vraag is wanneer...Hij lacht en zegt...je bent een slimme vrouw en je moet nog 1 ding doen en dat is 1 keer in jouw vingers knippen...

Ik zwaai hem uit en hij verdwijnt net zo snel als hij kwam...hijst zijn broek nog even op, bliept zijn auto van het slot...

De Ex

Wij houden van loungen, van gezellig een terrasje pakken, of het nu een wijntje of cappuccinootje is of gewoon lekker in de tuin...mensen om ons heen, mensen kijken, bijkletsen, beetje zeuren over het wel en wee, beetje koken met vrienden en af en toe heerlijk dansen. 

Wij, de dames, echte die-hard singles zitten vaak samen en wanen ons in de serie Gooische vrouwen. Wij zouden absoluut een goede second in the row zijn maar ja daar houden we niet van hè, het principe last in, first out kennen we. 

En zo zaten we een tijd geleden grapjes te maken over dat we eigenlijk een goede psycholoog moesten zoeken die ons als groepje kon helpen. Best een leuke grap en mijn vriendinnen hadden natuurlijk niet verwacht dat ik een psycholoog zou mailen met onze hulpvraag. Ik had zo bedacht dat we maar een mannelijke variant moesten zoeken want wij vrouwen konden het ondanks alle wijn, studiemateriaal en muziek niet uitleggen. Dus een man zou dat hoogstwaarschijnlijk wel. 

Ik stuurde een mail en warempel de man nam het serieus...
Oei nu moet ik het uitleggen aan de dames. Dus ik las het voor en nadat we keihard moesten lachen besloten we allemaal om ons aan te melden voor de intake. De man moest eerst ons individueel spreken. Dus daar gingen we.....Natuurlijk wilden we alledrie echt wel dat het ons verder zou helpen maar de beste man had na drie intakes een lading grijze haren erbij, een woeste blik en kon er geen soep van maken. Hoe krijg ik die mutsen in een groep en worden ze er allemaal beter van....Van de drie bleek er één alles redelijk te begrijpen en constructief te handelen (was ik niet) en die andere twee hadden het briljante vermogen om ondanks zeer verschillende persoonlijkheden op dezelfde wijze alles om zeep te helpen en vooral niet elkaar te helpen. Uiteindelijk kwam de groep nooit tot stand. Op zich merkwaardig want hoeveel praatgroepen zijn er wel niet. Ken je die mensen dan? Zijn die allen positief? Nou wij besloten er maar geen energie meer in te stoppen en we kochten weer wijn en accepteerden maar dat we niet volledig goed ontwikkeld zijn. 

Dit alles is nu meer dan een jaar geleden en wij kunnen zeggen dat we best goed in ons velletje (hahaha....moet je eens uitspreken) zitten en als we terug fietsen van een donderdagavond stad zien wij tot onze verbazing voor het eerst in jaren een hele, mooie man ons tegemoet fietsen. Wij hadden het over koetjes en kalfjes maar werden tegelijk stil. Ook merkwaardig want we vinden nooit dezelfde man(nen) leuk. Wij kijken en kijken en zijn verdomde stil....de man passeert ons en kijkt en geeft ons een grote glimlach en zegt: "hooooooi". Wij kijken elkaar aan en plassen in de broek van het lachen...we zagen dat dat een bekende van ons is en nooit hebben wij bedacht hoe mooi die man is. Hij, hij is de ex van een vriendin, ongeveer 20 jaar kennen we hem en zo ineens viel het ons beiden op. 

Potverdomme zegt de vriendin....die verlaat je toch niet! Knap, intelligent, lief, zorgzaam, sportief en hard werkend...we duiken achter de laptop om hem te zoeken....en wat denk je....niet te vinden....we hadden hem willen mailen om gewoon even zijn ego te strelen. 

We stikken er bijna in want we concluderen dat de eerste leg (hahaha, ook fout) meestal de beste is. Ik denk even aan mijn ex man en zoveel redenen waarom ik vertrok maar hij is en blijft de liefde van mijn leven, de knapste man die ik ooit heb ontmoet en thank god dat wij samen de eerste leg hebben gedaan want wij hebben ook het mooiste en liefste meisje van de wereld geproduceerd. 

Je moet op het hoogtepunt (meestal) vertrekken: if you love someone you must be prepared to set them free en zo ging ik....

vrouwenliefde

Wat zeg je? Huh....jij bent lesbisch? Ik zak neer op de bank en kijk even diep en glazig in de ogen van één van mijn allerbeste vriendinnen. Zij, mijn maatje die volledig begrijpt hoe ellendig de mannenshit is, zij die op dezelfde wijze over sex praat (is n.l. direct en vaak not done voor velen). Ik schud, niet zichtbaar, mijn hersens want deze informatie had ik niet verwacht. Okay, hit it babe...vertel wat heb je ontdekt, hoe, wat, wie, wanneer en waarom denk je dat? Onwennig vertelt ze haar verhaal kort voor de zomer van 2012. Ik luister en luister en zie dat het serieus is en dat ze lange tijd hier alleen mee heeft gelopen. Bang voor wellicht reacties, familie, vrienden, werk.....Nou ja, ondanks dat ik het nooit heb bedacht en dus niet zag aankomen kan ik alleen maar blij zijn voor haar want is toch te gek als je weer een puzzelstukje van jouw leven op de plek hebt. Okay, schoonheid en nu? 

Ik ben op dat moment een beetje verdrietig en in shock...waarom heb je zo lang alleen hiermee gelopen. Ook al begrijp ik dat zeker...eerst zelf zeker weten voordat je je brandt...ja want zo intolerant zijn velen helaas wel. Schoonheid, wij niet hoor dus vertel....tussendoor vraag ik me wel af of ik ooit nog zo'n leuk kletsmaatje vind die de verhalen over mannen zo sappig en keihard parkeert net als ik....Hoe moet dat nu met onze gedichtenbundel, trut! En wat moet ik nu vragen:"is ze zacht en rond?" Hahaha, we lachen er ook nog om en ik weet dat haar lesbiënneschap totaal niets zal veranderen aan onze vriendschap, alhoewel? Na een tijdje heeft ze iedereen het verteld en warempel niemand heeft afkeurend gereageerd en als snel startten wij met een plan met doelstelling: voor 31 december 2012 moet je jouw eerste ervaring hebben gehad. Ja sorry mensen, zo praten vrouwen met elkaar (veeeeel vrouwen). Dus een periode van stappen en aanjagen begint....arm kind....

Ik sleep haar mee naar een spirituele beurs waar ze als wetenschapper totaal geen geloof in heeft. Ik als minder geleerde geloof het een klein beetje of ik wil het graag geloven (soms). Zij krijgt te horen dat ze in december de liefde gaat ontmoeten. Huh....net ontdekt en in december bedje al gespreid (of zoiets). 

En wat hoor ik, wat hoor ik....meisje...ga weer studeren en na jouw 41 ste (ruim begrip) ontmoet jij de liefde. Zij lacht en denkt.....ja duhhh...je zwetst maar wat. In de zomer en herfst gaan we stappen en moedig als ze is doet ze braaf mee....ze is geen versierder dus with some help wijzen wij graag vrouwen aan en blijven haar attenderen op de doelstelling...Okay.....de doelstelling hijgt in haar nek en ze gaat tegen al haar bezwaren in op een datingsite. Nu kent ze de verhalen van mij dus acht ze de kans erg klein dat dat wat wordt (alsof het niet aan mij ligt :-). In december treft ze een vrouw, net als zij een mooie vrouw (geen pottenuiterlijk en tuinbroek) maar gewoon een vrouwelijke vrouw. En aangezien het december is moeten wij lachen want het zal toch verdomme niet waar zijn. Onze doelstelling en plan van aanpak wordt ineens een beetje vies want deze vrouw is voor haar geen doelstelling, zij is de liefde van haar leven. 

Tegenwoordig zitten wij met een afgeslankte vrouwengroep wijn te drinken, muziek te luisteren en mannen te bespreken. Alhoewel er valt weinig te bespreken meer want we hebben niets te bespreken alles is verleden tijd. We sturen deze lesbo een app....verrader! Waar ben je als wij wijn drinken en onze shit op tafel gooien? Dames, ik mis de avonden met jullie maar ik ben uit eten met de vrouw van mijn leven en wil nooit meer terug. 

Als ik haar zie loopt ze voorbij met een gebaar waaruit je kan opmaken dat het een sexuele handeling met een vrouw is, ze knipoogt erbij en ik lach...want er is niets verandert in onze vriendschap en ze plaagt me want ik visualiseer snel...ik vraag haar hoe ze in vredesnaam nooit op mij verliefd heeft kunnen worden...ze lacht en zegt...je bent te licht van huidskleur en dominant...Dus vriendin, je begrijpt met terugwerkende kracht de fuckers (haar woord)? We lachen want het is gewoon allemaal komisch en wij zijn blij voor haar en voor ons want we hebben een vriendin erbij. Ik vroeg haar gisteren of ik hierover mocht schrijven en zij is net als ik: natuurlijk wellicht heeft iemand er iets aan en gooi het in de ether.

Twee mooie vrouwen vierden onlangs hun samenwoonfeestje en wij schonken ze een peper- en zoutstel....wachtend op het volgende goede bericht.

Sabel me maar snoeihard neer.....

Vanochtend werd ik wakker nadat ik heerlijk heb geslapen...hè, hè,.....de energie borrelt omhoog en de passie viert hoogtij in mijn lichaam. 

Met een fantastisch BBQ-feestje in het vooruitzicht besluit ik om ook nog even te werken. Mijn vingers dwarrelen over het toetsenbord en ik weet gewoon direct wat ik kwijt wil. Nadenken, bewust of onbewust is klaarblijkelijk ook werk want het kost me echt een paar minuten, hooguit 30, om tot een volledig concept te komen voor de site. De teksten mail ik door naar mensen waarmee ik altijd goed heb gewerkt en ik vraag ze of het willen afknallen...gewoon snoeihard neersabelen maar...Ik wil graag voorkomen dat ik helemaal zelfvoldaan en volledig bevredigd naar mijn site kijk en de ontvanger neemt de ruimte die ze wel mogen nemen bij mijn blogs maar niet in zakelijke sferen....

Ondertussen werk ik mijn marketingplan verder uit en benader een fotograaf en een videograaf/journalist...Wat leuk als je mensen kent en gewoon een korte vraag kunt droppen en je ook snel antwoord krijgt. De opnamedag is snel bepaald en de beste man heb ik lang niet gezien en zowel hij als ik verheugen ons erop. Nu een filmscript om de boodschap heen schrijven en dan gaat hij dat ook afknallen op verzoek. Hij grapt nog even en zegt Maris, ik hou niet van SM. Leuk grapje tussen woordfetisjisten....wij bedoelen vanzelfsprekend social media maar aangezien wij man en vrouw zijn moeten wij even de andere kant belichten.

Terwijl ik werk komen er berichtjes binnen...zal ik brownies of salade meenemen of wat anders lekkers? Hum...ik denk na en doe eens een keer serieus...nee hoor, ik heb alles thuis en ik weet wat lekker is. Wel heb ik aan een vriend gevraagd om zijn heerlijke uiensalade mee te nemen want daar kan ik niet aan tippen...

Best een saai blog met weinig toestanden maar weet dat ik vandaag enorm blij ben met mijn bedrijf en ook ik heb gewoon een serieuze, zakelijke kant.

Love to you all.

So I love you

Begeef ik mij momenteel in een redelijke, rustige fase en heb ik mezelf even heel veel vrije tijd gegund gaat de pling pling op What's app...Ben je thuis? Kom ik even...gezellig even koffievisite van een vriend. 

Even gezellig bijkletsen en dit is werkelijk een hele, aardige, positieve man waarmee het altijd goed gaat. Terrible....die mensen heb je echt. 

Nadat ik alleen maar complimenten krijg over dat ik slanker ben dan...(ik vraag hardop....wat is jouw referentiekader...1 jaar, 5 jaar...zeg het maar). Uhhh een jaar, is het antwoord. Ik kijk glazig en kijk heel voorzichtig naar beneden want ik loop toch echt in een strak topje met jeans. Ja joh...je bent een mooie vrouw volgt nog even. Feit is dat sporten niet slanker doet voelen, van die keiharde benen in een broek en een boord strak omsnoert toch echt mijn lichaam. Aannemen Marissa....niet tegenin gaan, gewoon aannemen...dus ik zeg: Hey, dank je! 

De vraag hoe het met de mannen is, niet verwarren met de liefde, maakt me aan het lachen. Hij zegt, ik lees altijd jouw verhalen en ik ken je...jouw humor maar ik hoor wel eens dat mensen denken dat je desperate bent of een mannenhater. Ik lach want dat is het mooie van schrijven en lezen...je mag er van maken wat je wilt. Deze intelligente man en ik praten over levensfases en dat het er gewoon bij hoort.....niks desperate, niks mannenhater, gewoon een verlate, uitgestelde puberteit achter de rug en wat heeft het me gebracht? Haha en nu moeten we nog harder lachen.....een veeleisende vrouw die eigenlijk helemaal geen zin heeft in water bij de wijn doen. Hij gooit zijn beeldvorming op tafel over de voor mij ideale man....en het blijkt een goeduitziende, statusgerichte man...Mijn ogen worden nu groot...hoe kom je daar nu bij? 
Ik geef toe het eerste bijvoeglijk naamwoord vind ik wel belangrijk maar status, geld en macht is wel het laatste dat ik in mijn rijke leventje nodig heb...de combinatie looks and brains aangevuld met een positieve levenshouding, sportief, gezond etend, geen baby's, geen hijgende ex-en maakt dat we tot de conclusie komen dat ik nog steeds in de verlate puberteit verkeer. Ik ben geenszins bereid om met minder genoegen te nemen en dat, dat is een keuze. 

Ja zegt hij, als ik ooit alleen kom te staan doe ik net als jij...gewoon lekker eigen stekje, eigen leven....Maris, ook al vind ik het ongeloofwaardig dat jij alleen bent (ik wist het wel als ik single was), jij hebt het echt goed gedaan allemaal en ik moet lachen om je. Ja beste vriend, ik ben nou eenmaal een leukere, platonische vriendin dan partner op dit moment. Zo las ik deze week een gedichtje dat alles zegt:



Ondanks dat ik me niet wil verdedigen doe ik het wellicht toch een klein beetje met deze openbaring. Ik weet dat in de vingers knippen iets oplevert, in de vingers blijven knippen helpt alles weer om zeep :-). Ik ben geen mannenhater, ik ben niet wanhopig op zoek, ik ben gewoon ik en doe alles op mijn 'eigen' wijze ook al loop ik daarmee 20 keer tegen de befaamde muur...ooit ontstaat er een gat in de muur waar ik dan lekker doorheen kan kruipen en kan zeggen I love you. 

Op het moment dat ik niet meer schrijf, niet meer praat en niet meer sociaal onderneem dan is het moment aangebroken om je zorgen te maken. Ik zeg...ik kwam alleen op aarde en ga er alleen weer af...dus ben ook zelf verantwoordelijk voor mijn geluk.



 

Thanks to the international readers

Hello!

I am trying to write english as good as dutch and perhaps better....although the dutch humor (is it humor?) (I mean....so you can have a big laugh about my silly life or silly me) is most of the time not very well received translated in an other language than dutch. 

I admit...we are strange birds...the dutch people and certainly me, I know.  Once I had a verbal fight with a general manager in the UK because I translated our jokes.... 

Forgive me all the mistakes I make in written...it has been a long time ago I wrote english and be glad you won't hear me speak.

I started to write blogs after having written for over 10 years in a reasonably private environment. This month I was suprised to see that so many people read my blogs and from several countries. To all the people from: The United States of America, Germany, Belgium, Servië, Singapore, France, Russia, Austria, Switzerland, Turkye and Oekraïn (I hope all correctly written and too lazy to check...) many thanks for taking time to read and trying to understand someone living in that sille country... The Netherlands.

With regards

Marissa