maandag 16 september 2013

Düsssssss, da deal in da pocket

Huppakee....in de auto and hit the road babe.....met een megadeal in da pocket reden we naar Düsseldorf...Het was een meet half way.....Half way...middle...centre...mid-age....lunatic...Op een industrieterrein kwamen we aan (the best deal ;-) en na een hartelijk ontvangst aldaar...kort, bondig zonder lach troffen we een suite aan...Zo sapperdeflap en dat voor 16,50 euri per dag, dan mag je best op een industrieterrein zitten, luisterend naar het zingen van de elektriciteitskabels, met je snufferd op de ingang van een parkeergarage en een stukje aangelegd groen (4 meter breed, halve meter diep...). Nadat de nootjes charmant over de vloer gingen omdat ik nogal elegant ben en een klein glaasje wijn verder op bed  niet-charmant in slaap gekukeld om de volgende dag in vol ornaat (mooie kleren en laarsjes met hakje) de prachtige stad aan te doen....Maar eerst dat super ontbijt, ik klap in mijn handjes want eet ik thuis niet graag mijn ontbijtje op...ik vreet mijn broek op de vreethaak in hotels...

Anyhow....Düsseldorf, here we come.....kinderkopjes oftewel straten die de onderkant van jouw voet stelselmatig masseren en hakken opvretend te werk gaan lopen we de mooie Altstadt in....Ik schat 10 meter en ik begin al te wankelen...zitten en wat drinken is het motto......We vallen niet op, want zuipend Duitsland begint net zo vroeg als wij en de biertjes zijn daar fantastisch...sjaaltje valt in een plas en mijn colbert leg ik zonder na te denken neer op een natte bank. Kort nadat mijn hak is verdwenen, loop ik strompelend als een verzopen kat rond....Stilletjes vraag ik me af wat die uitspraak ook al weer betekent: Dress to impress.....Nou ja...moet het met mijn karakter verder doen :-).  Intern een scheldpartij en op een paar goedkope schoentjes van H&M verder. 

Nog steeds zo blij als een kind en probleem voeten opgelost....Na een paar metertjes verschijnen de blaren op mijn voeten en mijn gezelschap vindt het allemaal erg grappig en steekt ook nog even zijn been uit....(nooit doen bij mij, gaat 9 van de 10 keer mis bij mij n.l.). Ik lach me slap omdat ik me nog net kon herstellen en kreeg een haarscherp beeld van een tandeloos bekkie op mijn netvlies...

Buitenlucht en veel plezier pakken me in en ik slaap als een roosje en klap weer in mijn handjes voor het vreethaakfestijn in de ochtend alvorens de sauna in een vaag plaatsje wordt bezocht. Duitse sauna...nog nooit hebben ze van sfeer gehoord, het water te koud maar dat bier is echt super...Een bananenzwiebel (volgens mij zwiebel...maar kan ook anders heten) in mijn mik, heerlijke tapas, een hoop lol, een meet & greet met het Elfje uit de Efteling verder strijken we neer bij een Thais restaurant waar we voor 12 euri p.p. eten en wijn drinken (Nederland trekt ons een poot uit). Uit het hotelraam hangend met een sigaret besluiten we zo'n elektronisch gevalletje aan te schaffen....moet ook maar eens ten einde komen die slechte gewoonte.....

Het weekend loopt langzaam ten einde en ik mag nog één keer me volstouwen met het ontbijt, we rijden half way om weer te splitsen...one up, one down....nagenietend van een heerlijk weekend back in the real world....koffie bij zusje en dan wasmachine aan ...jankende kat aan mijn voeten en fuck....koffie bijna op...en morgen weer an die Arbeit.

Het leven is een aaneenschakeling van herinneringen en ervaringen, zorg dat ze mooi zijn, beleef en geef in het nu.

x


zondag 8 september 2013

Heb medelijden....Rutte is geërgerd....

Rutte is geërgerd over lekken plannen Prinsjesdag, laten we massaal hem een mail sturen waarin we als burger hem zeggen: Tis niet anders joh, soms moet jij de klappen van de zweep ook voelen hè!

Maar is hij wel geërgerd? Dacht het niet hè, is gewoon en onderdeel van het spel...we lekken wat af en toe, de burger windt zich op en op Prinsjesdag zijn de sukkels het al een beetje vergeten en staan ze te wuiven naar het koningspaar en letten ze op hoe onze Willem-Alexander de woorden uitspreekt en welke jurk en hoed Maxima draagt. Ik ben niet voor en niet tegen het koningshuis. Kan er best vrede mee hebben dat we miljoenen, wat zeg ik miljarden uitgeven aan een visitekaartje, ook zij doen goed werk, ben ik van overtuigd. 

Ieder jaar lekt de essentiële informatie voor de burger, je weet wel...de bezuinigingen die rechtstreeks ons in de portemonnee treffen. Nu de kinderbijslag, de reden waarom inkomensgerelateerde zorg niet meer kan (te veel werk voor zorgverzekeraars!) en hiep hiep hoera...we mogen blij zijn: het eigen risico zal niet stijgen (niet vergeten dat deze in de afgelopen jaren meer dan verdubbeld is en dat de basisverzekering is uitgekleed). Ik zet me schrap want ook de beweeggroepen voor chronisch zieken worden vermoedelijk geschrapt uit het pakket. Dus either way, is het niet de eigen bijdrage dat centjes gaat opleveren is het wel de versobering van het basispakket. En dan zal je maar chronisch ziek zijn en doorgaans dan ook een relatief laag inkomen hebben, de zorgverzekeraar te lamlendig om inkomensgerelateerde premies vast te stellen en jij, jij gaat je lekker aanvullend optimaal verzekeren. Want optimaal verzekeren doen we graag in Nederland.

De laatste maanden mijn eigen huishoudboekje eens onder de loep genomen en de kostenpost verzekeringen was toch wel een aanzienlijk deel. Ook opgegroeid in dezelfde verzekeringsbehoeftige cultuur ben ik gaan zoeken naar onderzoek, naar wat ik eigenlijk zou moeten verzekeren en her en der wat prijzen opgevraagd. Ik schrok....en rekende 20 jaar teveel betaalde premie uit en dat leverde toch wel een spaarpot op van meer dan € 10.000,00. Toen ging ik even kijken wat ik er nou eigenlijk van heb gebruikt: een bril en een vaas, een auto-schadegevalletje waarvoor ik direct in mijn aantal jaren schadevrij rijden terugviel en dus direct het uitgekeerde mocht gaan terugbetalen. En dan heb ik het over alle verzekeringen behalve de zorg. 

De zorg....moet eigenlijk een andere naam hebben want het woord 'Zorg' vind ik behoorlijk misleidend als het gaat om de initiële gedachte van het woord...Ik ben reuzebenieuwd naar de ontwikkelingen van de zorgpraktijken. Ik zou een gat in de lucht springen als zij met knipkaarten, abonnementen, goedkope verzekeringen komen waar zij alleen hun dienstverlening in aanbieden. Dan is er sprake van maatwerk. Kunnen wij volstaan met een basisverzekering en onze centjes in een sok doen en ze pakken als we een behandeling willen hebben. Als ik alles aanpak dan kan ik een kleine € 100,00 per maand bij me houden en dat zijn toch wel tussen de 30- 36 fysiotherapiebehandelingen per jaar die ik zonder voelbare, financiële pijn kan inzetten. Nu ligt mijn behoefte niet hoger dan 12 per jaar dus ik flap ook gewoon mijn medicijnen erbij, koop een paar geweldige laarzen, die mooie winterjas.....voor mijn kind....want ook de kinderbijslag gaat er gedeeltelijk aan...

In mijn achterhoofd heb ik het fraudegevoelige systeem waar ziekenhuizen handig gebruik van maakt. Dit is ongeveer € 300,00 per burger per jaar. Dit was hot item in de media een paar maanden geleden....niets meer over gehoord nadat ik een prachtige brief van de SP kreeg.

Als ik heel snel reken en dan reken ik behoorlijk naar mijn eigen inzicht en trek me geen 'ruk' aan van de (wereld)politiek dan kunnen wij toch echt een vuist maken als burger en een beetje weer regie terugnemen.....

De vraag ga je stemmen roept bij mij toch wel gemengde gevoelens op: ik ben niet rechts, ik ben niet links en ook niet midden. Als ze een knop maken: "neutraal, want er gebeurt toch niets mee",  dan maak ik gebruik van mijn stemrecht want het kanaliseren naar partijen en opvattingen levert toch echt niets op. Ze doen allemaal water bij de wijn en net als met relaties pleit ik voor wijn bij de wijn. Ook dat is tot nu toe geen haalbare kaart gebleken :-) dus misschien zie ik het verkeerd. Echter ben het type eigenwijs en zonder goede argumenten hobbel ik lekker zo door. 

Kinderen, zieke mensen, gezinnen, ouderen ....wat maakt het uit....Mijn dochter zit, hilarisch genoeg, in het t-shirt dat ze kreeg van school toen onze Willem koning werd, op de bank en moet zeggen dat ze geweldige pr hebben,....ik vergeet het lepeltje en de blijdschap van mezelf nooit: wat zou het mooi zijn als je koningin of prinsesje bent.....

donderdag 5 september 2013

Het gevecht van een kind

Mijn dochter had 11 jaar geleden het plan opgevat om veel te vroeg op de wereld te komen. Dat was een bijzonder slecht idee en daar ging ik in een ambulance naar een speciaal ziekenhuis. Natuurlijk gaat er van alles door je heen maar vreemd genoeg had ik toen al enorm vertrouwen in dit meisje genaamd spookje. Goede van alles is dat ze haar goed volgden en al snel was me duidelijk dat zij een brok van een dame bleek te zijn. Massa is belangrijk, dus gewicht en spierkracht (meen ik me te herinneren). Ik pleitte voor de geboorte van haar in boeddha-formaat. Mijn wens werd heel veel weken later vervuld, want ze besloot toch te blijven wachten tot een redelijk termijn, kwam ze dan op de wereld met heerlijke, dikke billen en ik keek naar toch wel voor mijn gestel een mega-baby. 

In de loop der jaren werd haar stevige postuur ondanks de normale ontwikkeling conform de groeicurves wel vaak een issue. Wij als ouders hebben haar wel geprobeerd hierop voor te bereiden maar de wereld is hard en ook zij kreeg het voor haar kiezen. Nu is ze ook altijd een gezonde eter geweest en dat is vaak ook opvallend want je moet eigenlijk eten uitspugen als je klein bent en je beperken tot snoep en een vitamine-tabletje. Ze ging al heel jong sporten en leuke van alles is, is dat ze er lol aan heeft. Op school kwam al snel een matig voor gym op haar rapport en ik had hierover mijn twijfels en dat ze geen hoogvlieger was was me duidelijk maar het gesprek met de gymleraar zal ik nooit vergeten: als ze in een touw klimt, moet ze haar gewicht meenemen, hè mevrouw! Ze is beresterk en ook zijn theorie klopt helemaal niet maar het was me duidelijk...als je stevig bent, ben je per definitie niet favoriet bij de gymleraar. Was ik vroeger een sprietje (vroeger hè!) en alleen goed in turnen kreeg ik een uitstekend. Is zij stevig en veel allrounder dan ik, krijg je een matig. Wij hebben veel met haar moeten praten om dat rotgevoel weg te nemen en nog steeds begrijp ik niet dat gymleraren dit doen, want demotiveren om te blijven bewegen is dan in gang gezet. Gelukkig is ze altijd blijven sporten en bij de juiste mensen die haar het plezier nooit hebben ontnomen en haar zelfvertrouwen groeide en groeide....

In de schoolperiode kwam ook pesten voorbij en zij luistert naar de regels die school stelt en liet zich niet beschermen door haar eigen kracht maar onderwierp zich aan de regels van school met als resultaat dat ze niet beter in haar vel kwam te zitten. Tot de maat vol was aan mijn kant, ik gaf haar de opdracht om de eerstvolgende keer als dat jongetje je slaat om flink terug te meppen en heel duidelijk een boodschap in zijn oor te sissen. Ik kreeg op mijn donder van school: mevrouw, pedagogisch niet verantwoord en wij moeten u waarschuwen. Ik herhaalde nog een keer wat ik eerder heb gezegd en vulde het aan met de woorden: als ze 15 of 20 is en ze bij mij aan tafel zit met anorexia of een andere eetstoornis komt u haar dan ook helpen c.q. komt u ons als ouders dan ook helpen? Mijn dochter begreep wat papa en mama bedoelden en ze mepte het jongetje op de grond en hij lag vast in een judogreep. Zijn vriendje dacht te kunnen helpen en kreeg ook nog een portie....Lang leve de massa, want massa is kracht en zij gebruikte het! Niet lang daarna werd ze tijdens de worstelwedstrijd als eerste door de jongens gekozen en ze won voor haar team. 

Een oproep van de GGD. Een extra oproep wel te verstaan en bij voorbaat kwam stoom uit mijn oren want ik wist al wel wat het onderwerp zou zijn. Ze mocht mee en ging onderuit gezakt naast me zitten en hield haar jas aan (totaal geen respect meer voor de mensen die continu aan haar kop lopen te zeiken) en ik liet haar. Toen ze de vraag kreeg wat ze er eigenlijk zelf allemaal van vond kwamen er een paar woorden uit: "Ik vind dit gezeur want ik vind het niet belangrijk hoe anderen eruit zien","het gaat om innerlijk". Ik verslikte me in mijn koffie en de arts moest lachen en zei: Meid, deze oproep was ook geheel onnodig want jij ontwikkelt je heel erg goed en bent niet te dik. Mijn dochter zei: boeiend en mam, kunnen we gaan. Ze schaamde zich dood want ze werd hiervoor uit de klas gehaald (hoe leg je dat nou weer uit...)

Was ooit massa enorm belangrijk, het bleek later haar vijand te worden. Is er sprake van obesitas? Welnee....een meisje dat vermoedelijk langer dan gemiddeld wordt, een meisje dat grover is gebouwd dan gemiddeld, een meisje mooier dan gemiddeld, een meisje intelligenter dan gemiddeld, een meisje dat aan jiu jitsu en tennis doet met heel haar hart, een meisje dat al heel jong heeft geleerd selectief in contacten te zijn. 

Haar onzekerheid is een struikelblok en samen met de heren van de sport (de echte sportmannen en niet de gymleraar) hebben in een kleine twee jaar haar aardig op weg geholpen in zekerder worden. De mascara ligt hier op tafel, het hemdje en de korte broek trekt ze gelukkig weer aan naar school en ze heeft haar rug recht en vooral heeft ze een paar leuke vriendinnen die haar zien.

Ik als kleintje kijk naar een brok van een meid, die graag mijn spijkerbroek gapt, en zie haar ontluikende schoonheid en lach...want ik weet hoe de komende jaren gaan worden en heb haar gezegd: "Ooit zeg jij: eat your heart out!"

In mijn nabije omgeving heb ik helaas gezien wat anorexia, boulimia en binch eating met mooie mensen doet en ik weet dat het niet anders wordt met de oordelen maar wellicht kunnen mensen zich beperken tot denken en niet uitspreken. Vooral niet al die goedbedoelde adviezen over wat iemand moet eten en drinken want het zijn vaak de intelligente mensen die lijden aan deze stoornissen.







woensdag 4 september 2013

De gulle man

De gulle man

Deze man is een stereotype van monosexist (nieuw woord even bedacht...). Deze man is niet alleen zijn soort dus ga vragen of dit woord kan worden opgenomen in De Dikke van Dale (bij deze...).

Overeenkomstig met narcisten en alleenheersers (monopolisten, effe opzoeken of dat woord bestaat en anders...nieuw woord) is de gulle man eigenlijk een vormsel c.q. een samenstelling van veel afwijkende karakters en zal de psychologie er een soortgelijk stempeltje opdrukken zoals ze dat met meerdere stoornissen doen waarvan geen vast patroon te herleiden is. Not applicable of zoiets.

De gulle man is niet echt knap maar wel erg zelfverzekerd en beschikt over strategieën waar wij vrouwen best jaloers op kunnen zijn. Doorgaans heeft hij of geld, of een dikke auto en zal hij flink met zijn zaakje wapperen op de eerste afspraak. Hij komt van ver (in de steek gelaten door de slimme vrouw) en beschikt over inlevingsvermogen waar je u tegen zegt. Niets is hem te gek om je op jouw gemak te stellen en hij is serieus, heel erg serieus....hij wil gewoon neuken maar zegt dat niet. Hij heeft meestal een paar lijntjes in de vrouwenvijver hangen en als hij de mobiel op stil zet, de telefoon op trillen in zijn zak houdt, of op de kop op tafel legt kun je je al een beetje afvragen hoe het in elkaar zit. Maar pas op, zeg het niet want dan begeef je je in een gesprek waar de psycholoog van zal zeggen...die jongen had mijn vak moeten leren. 

Deze gulle man verwacht wel dat jij mooi bent en vooral heel erg niet realistisch slank nadat je één of meerdere kinderen op de aarde hebt gezet. De gulle man is meestal wel een bourgondiër want moet alle chicks minimaal 1 keer verwennen (drogeren) met eten en wijn. Het lichaam is dan ook niet realistisch uit vorm aangezien hij geen kinderen op de wereld heeft gezet. 

De gulle man ziet sex hebben als jezelf iets gunnen. Ja, ook jou gunt hij wat.....zijn goddelijkheid. De vraag of jij zijn goddelijkheid in die vorm wilt hebben wordt niet gesteld want de gulle man is overtuigd en zal zeker presteren op dat gebied. De gulle vrouw noemen ze prostituee (hoer) en een hoer is best slim want zij tikt gewoon op het kastje voor geld. Ik pleit voor ww-rechten voor werkeloze hoeren. Maar net als in het zakenleven...de eerste keer scoren heeft geen waarde, het gaat om de lange termijn want niets mooier dan een passievolle relatie met een nuchtere vent die zijn eigen boterhammetjes smeert en af en toe de fiets pakt waar jij achterop mag zitten om samen een biertje te kunnen drinken. De gulle man kan wel inpakken want de nuchtere vent zal altijd met de buit er vandoor gaan.

;-)





dinsdag 3 september 2013

De oerman

In de oertijd gingen mannen 's morgens vroeg van huis om te jagen. Vrouwlief bleef met kroost achter, in afwachting van de vangst. De vangst werd in ruil voor respect, genegenheid, rust en sex (denk ik) met ze gedeeld. De mannen waren goed getraind, six packs, stoere benen (noem ik nu lekkere voetbalbenen) en een goede kont. Want de kont bepaalde weer hoe waardevol de man voor de vrouw zou zijn...oeps ik dwaal af....In de loop der eeuwen (rijkelijk laat overigens) kwam de vrouw een beetje in opstand. De man moest een beetje plaats maken want de vrouw ging ook werken en kon dit best goed combineren met al haar andere dagelijkse taken. Wat zeg ik, ze kreeg noten op haar zang... (hoe durft ze?) maar dat jagen hè, dat is toch moeilijk om uit het mannensysteem te krijgen. Lang leve testosteron!

En zo probeerde ik uit te leggen aan een meisje dat een jongetje niet kan stoppen met briefjes schrijven, mensen laten lopen met briefjes (ze neemt ze natuurlijk niet meer aan na een keer nee te hebben gezegd) omdat hij immers een jager is. Ik vraag haar wat haar dwars zit in dit verhaal. Ze schaamt zich want ze wil die aandacht gewoon niet. Hey, wat had jij nou verwacht dan? Je bent bloedmooi en is wel logisch dat in week 2 van een nieuwe school dit met jou gebeurt...dat noemen ze ook wel eens hormonen. Dus eigenlijk, maak je borst maar nat want het wordt niet anders en het is een compliment. Schrijf op zijn briefje: Wat leuk dat je me leuk vindt maar ik heb geen interesse en geef het aan de koerier weer mee en negeer, negeer, negeer (gaan ze als ze ouder worden en het begrijpen namelijk ook doen). Jongens worden mannen en mannen duiken vaak weg voor het gesprek. Vrouwen...zeurzakken! Het meisje wordt er nu al niet goed van en ik wil van alles zeggen maar hou mijn mond, mag ze lekker zelf ontdekken net als...

Even terug naar alinea 1...als mannen dan bepaalde gewoontes niet hebben kunnen parkeren waar zijn dan al die lekkere kerels met six pack, stoere benen en goede kont? Help help de oerman is bijna uitgestorven...en als iemand zich zo gedraagt prima maar graag in de juiste verpakking...anders gaan wij ook in een zelfgeknoopte jutezak zitten. 

;-)





zaterdag 31 augustus 2013

Make love and no war

Vermoeiend is het...criminaliteit en de gevolgen daarvan. De ellende in Syrië, niet te bevatten dat mensen elkaar bloot stellen aan dergelijke praktijken. In gesprek met een oude bekende die een grapje maakte, maar ook weer niet, ieder mens heeft een aantrekkelijke en leuke kant zelfs...en hij noemde een oorlogsmisdadiger. Ik realiseer me terdege dat iedereen een verhaal heeft maar je hebt altijd de keuze...en als deze mensen vast zitten door macht dan heb ik alleen sympathie voor de jongeren die nog niet genoeg ervaring hebben om zich los te worstelen van de vermeende macht. Soms zijn daders inderdaad slachtoffer....

Maar als we dan met daders annex slachtoffers te maken hebben, is het dan niet zo dat er ergens in de preventie, curatie en nazorg (lees opvoeding, begeleiding van derden, strafrechtelijk, reclassering etc...) iets dramatisch misgaat? 

Miljoenen geleerden op de planeet, miljoenen niet-geleerden op de planeet..ik zie een balans! Valt het te analyseren eigenlijk? Is het zo dat we een percentage criminaliteit gedogen? Is het zo dat een percentage slachtoffers van geweld ingecalculeerd is? Ik denk aan die ene jongen die ik ken die getroffen werd door een ziekte met dood als gevolg, die niet werd geholpen omdat er te weinig mensen zijn met die ziekte en de behandeling hiervan te duur is? Is dit dan welvaart? De nederlander loopt het vuur uit de sloffen met de collectes, doneert flink en is dit geen signaal dat we het anders willen? Is het niet een optie om die enorme winststijgingen van zorgverzekeraars (afgelopen jaar) verplicht in de maatschappij te (her)investeren voor onderzoek en het echte goede werk dus geen porsche voor de directeur en zijn secretaresse. 

Zo stond ik als 18-jarige een keer op het station om de trein naar mijn stageplek te nemen. Ik was vroeg en ging alvast in de trein zitten. Ik voelde dat iemand me aankeek en zag een schim en wat bewegingen. Nu had ik al een jaartje of drie een vriendje dus ik kon 1 en 1 bij elkaar optellen om tot de conclusie te komen wat deze man aan het doen was. Ik keek de andere kant maar op en hoopte dat de trein snel vol zou lopen met mensen. Vraag me niet waarom ik niet ben weggelopen, ik bleef zitten en negeerde het maar....In die paar minuten draaide mijn hoofd overuren en wist ik dat deze man alleen een  kick kreeg van aandacht dus dat gaf ik niet en bleef rustig zitten. Niet wetende dat het ook anders had kunnen uitpakken. Maar de man (mag de titel man niet dragen, maar goed) ging voor me staan...zo van, oooh jij negeert mij dan kom ik wel dichterbij.....de trein liep vol en hij verdween...Ik ging lekker aan de slag bij het reclamebureau en was de hele dag creatief bezig. Aan het einde van de dag drong tot mij door dat ik dit moest gaan melden. Rijkelijk laat maar vol vertrouwen in het systeem...Nooit weer iets gehoord van wie dan ook. Nu was ik destijds best nuchter en kon ik het vergeten, het gezicht nu zoveel jaren later kan ik echter nog steeds uittekenen. Ik besloot...als ik ooit iets meemaak en een steentje kan bijdragen doe ik dat. En dat, dat was de meest foute beslissing ooit. 

Er volgden nog drie ervaringen waaronder een mishandeling op straat. Mijn toenmalige vriendje en ik liepen bij toeval voorbij en hij zei: doorlopen! Ik zei: doorlopen? Ben je werkelijk niet goed? Die man ligt zwaargewond op straat en niemand helpt. Zie dan! Zie dan! Zie dan! Had jouw vader kunnen zijn! 

De relatie stond op dat moment redelijk op knappen want hoe kun je iemand voor half dood laten liggen. Ik begon te rennen en zocht hulp....niemand! Gewoon in een drukke straat, niemand! Okay, dan breng ik hem naar het ziekenhuis om 1,5 jaar later een oproep op de mat te krijgen....de man was arbeidsongeschikt geschopt en faillissement aan de broek. Ik ging en deed mijn verhaal en ik zag dat het niet er toe doet wie er wordt berecht, als er maar iemand wordt berecht...ook een failliete man dus de schade werd niet verhaald, een werkstraf volgde. De man het echte slachtoffer bracht me bloemen en had nog ergens een cadeaubon liggen die hij me gaf: sorry, bijna niet meer geldig maar ik heb geen geld om iets voor je te kopen, je bent een engel.  

En zo zit ik alles te overdenken en zie dat ik een conclusie moet trekken. Mijn gevoel voor rechtvaardigheid levert niets op, mijn gevoel dat ik alleen verantwoordelijk ben voor mijn kind en mezelf wordt met de dag duidelijker, mijn insteek om begaan te zijn met anderen levert niets op. Ik zit alleen in mijn huis en na een paar weken verder te zijn met de laatste (letterlijk en figuurlijk) ervaring voel ik mijn hart van woede van slag zijn. Te veel informatie deed me de das om en ik weet hoe het eindigt...daders zijn slachtoffers. Nu ben ik van mening dat iedereen een kans moet hebben in de maatschappij. De definitie van kans is echter subjectief, ik vind dat iedereen een tweede kans moet hebben en zo uit ik mijn wens dat iedereen die misgaat eens een keer de tweede kans krijgt om het goed te doen. En hoe? Laten we daar nu eens de geleerden van de planeet een mooi plan voor laten maken waar tijd, effectiviteit en kosten meetellen, net als die jongen die geen behandeling kreeg omdat het te duur is! 

Ik zal zo eens kijken of ik nog iets moet betalen of dat ik iets moet doen om te voorkomen dat ik sancties krijg, verder dan dat kijk ik niet meer. Want dat kunnen we heel goed in Nederland, sanctioneren. Ik ga sparen om dit land ooit achter me te kunnen laten....ik leef liever in relatieve eenvoud met weinig geld met de zon op mijn bol, een zelfgemaakt glas wijn met blauwgetrapte druiven druipend van mijn voeten..

So long....een blog met iets minder humor maar voor mij iets waar ik de laatste dagen veel over nadenk....want alle gein is natuurlijk leuk maar ook niet meer dan a way of life want een dag niet gelachen is....

Fijn weekend allen!











vrijdag 30 augustus 2013

Bier Hier!

Holadiejee....het leven is één groot feest tussen 19.00 en 23.00 op vrijdag de 30ste augustus....

Als ik de eerste slok van mijn biertje neem kan ik niet anders dan zeggen...fuck wat lekker. Ik kijk de dames aan en we lurken bijna allemaal aan een glas. Bijna allemaal....want de rosé-automaat is kapot. Ja je leest het goed, de wijn komt uit een automaat en wij lachen ons slap hierom, klinkt als een foute highschoolparty. Okay, vooruit....doe ons dan ook maar bier....Twee biertjes volgen en er blijft één van ons zitten zonder drinken....Hey...je bent wel de enige zwarte in ons midden, dus misschien word je gediscrimineerd...oh jee de alcohol gaat nu al werken...Ah kom op, vraag even of het komt dat je zwart bent...We vragen beleefd waar haar biertje blijft...de bier-automaat is kapot....Nou de toon is gezet en wij hebben enorme lol...verplicht aan de witte wijn uit automaat dat werkt...Vier steken een sigaret op en wij rokers zeggen vrijwel tegelijk...............tjeee...dat komt niet vaak voor dat we in de meerderheid zijn. En worden stiekempjes ff blij ons tijdelijk begrepen te voelen en volledig niet crimineel te zijn. Verrek ik zie nog iets..wij hetero's zijn ook in de minderheid. Mijn pruillipje gaat hangen want aangezien er al weinig loopt is de verhomonisering ook zichtbaar, hahaha. 

Met muntjes op zak lopen we alle tentjes af voor wat lekkere culinaire hapjes want het jaarlijkse feestje in de stad wordt door ons niet gemist. Ik hoor mijn naam en zie een meisje (nu vrouw al maar in mijn geheugen een meisje) en we kletsen een tijdje. Ze leest mijn blogs en wacht op een boek van me. Ooh zegt ze...en noemt een naam van iemand die ook mijn verhalen leest...Ik ken de naam van vroeger en ik denk wat leuk....Nou welkom alle mensen die ik ken en niet ken waarvan ik geen idee heb dat jullie lezen...Wat was dat leuk om ergens te lopen en je zo positief wordt benaderd over iets dat je met passie doet. Dank je, mooie mevrouw! 

Nu zit ik al koekjes vretend want die kleine hapjes waren niet genoeg op een stoel in een stil huis, even iets schrijven en zo mijn bed in. Zat ik vanmiddag even in tranen om een liedje dat me aan iemand deed denken die ik al 4 jaar moet missen en om nog een paar andere zaken herpakte ik me en sprong op de fiets om even te genieten. Deze week was best heftig en nog steeds betreur ik wat zaken die ik niet weet te keren maar het is zoals het is en het leven gaat door. Nog steeds zit ik in mijn hoofd met iemand en dat moet ik oplossen....zo makkelijk als ik schrijf en praat zodra ik iemand leuk vind klets ik poep........en zo wandel ik mijn trap zo op, richting mijn bed waar ik alleen ga liggen en heel snel de ogen dicht gooi en hopelijk heel hard snurk.....

toedeloe weer!