Dan begin je de dag na jouw vakantie aan het laatste staartje van het project dat je kleine 7 maanden eerder bent gestart.
Nadat ik op zondag een spontane borrel c.q. bierdrink-uitnodiging hebt aangenomen, kan ik zeggen dat ik alle minuten van mijn vakantie optimaal heb benut. Wat gaan de kroegen vroeg dicht eigenlijk? Anyhow, de wekker gaat en ik kijk met één oog open na het klokje: 7.15 uur en dat is welgeteld 4,5 uur slaap! Ik hijs me snel in een jurkje, blousje, hakjes aan en steek mijn haar zo elegant mogelijk op. Met een bruin kleurtje op mijn gezicht kan ik de make-up nagenoeg achterwege laten en als een zombie koffie gaan drinken. Maris....jouw project loopt snel af en je moet nog e.e.a. doen.....Heerlijk die druk maar ik heb gewoon zin in vakantie, zomeravonden....
Als ik arriveer blijk ik alle wachtwoorden te zijn vergeten en dat schijnt een goed teken te zijn. Dus niet zorgwekkend, geen voortekenen van Alzheimer in ieder geval. Vragen komen op me af en ik kijk onnozel, onnozeler en het onnozeligste....
Ook de agenda blijkt te zijn gevuld en in de middag komt een adviseur voor de inrichting. Ik ken de man al jaren maar had verzuimd dit te vertellen dus als ik aan kom lopen groet hij mij en overlaadt me met mijn binnenwandelende, vrouwelijke schoonheid. Mijn 'bazen' kijken toe! Ik ben verbaasd want kan me de dag niet herinneren dat ik in gymschoenen en bijbehorende sportieve look me aan de buitenwereld heb getoond (zal tijd worden!). Hij zegt: jij bent altijd zo sportief en nu zo vrouwelijk, wauw! Mijn bazen grijpen nu in: Marissa is altijd vrouwelijk en nooit sportief ....(dat is ons een doorn in het oog n.l. ;-). Dus straks als ik hopelijk meer tijd en motivatie heb ga ik weer sporten, ik ga sporten en schrijf het hier zodat iedereen die ik ken me mag vragen want openlijk falen is ook weer vervelend.
Maar wat ik eigenlijk wil zeggen is dat het bericht van Sanne, de reacties daarop mooi waren, het aantal lezers van mijn blogs stemt mij gelukkig en wie wordt er nu niet blij als je een complimentje af en toe krijgt. Ik blijf erbij....alle Sanne's en Maarten's mogen van mij er zijn want achter al die 'pracht en praal' schuilt gewoon een mens met botten, spieren, organen en geest.
Straks weer een vergadering en ik trek een spijkerbroek aan en zal mijn sportieve kant eens laten zien want ergens diep verstopt in me, zit nog steeds dat meisje dat leefde voor de sport.
Lovely evening
Geen opmerkingen:
Een reactie posten