de pardon-man

En we gaan vrolijk door met woorden lezen op what's app....Zag ik het nu goed, krijg ik een bericht binnen van een vriendin die gewoon voor me zit? Ik kijk haar dom aan en zeg...Zit jij mij te appen? Neuh....ben ik niet. Dus de naam is van iemand anders en ik herken de laatste cijfers van het nummer....Wat krijgen we nu? 

Drie jaren verder en ieder half jaar meldt hij zich even...Nu maar eens, in het kader van er zijn er meer die sorry zeggen, het gesprek ook aangaan met deze man die me toch wel een aardige tijd (klein jaar) in de greep heeft gehad. Maar nu breek ik even door die muur van de ik-ben-geweldig-man, briljante test voor me. Dus ik stel vast: je kan me niet vergeten hè? Het antwoord bevat twee letters, begint met een j en eindigt met aan a. Rijkelijk laat, vind je niet? Het antwoord begint met een j en eindigt met een a. Niet veel later meld ik dat ik jaren ouder en wijzer ben geworden en dus niet zo sta te springen om een meet & greet omdat ik nu wel van mezelf houd. Wat zeg je? Jij houdt ook van mij? Huh....nieuwe strategie, uitgespeeld of gewoon weer de vrouwenlijst aflopend, hopend op een happer. 

Anyhow....deze man heeft een baan waar hij heeft geleerd mensen te doorgronden, te laten praten en doorgaans met succes. Ik wapen me nu en geef terug dat hij het in de politiek of als rechercheur goed zou doen, zou er bijna in geloven. Een keiharde lach volgt (LOL), want vanzelfsprekend doet hij werk in die richting. En laat dat nu exact zijn wat ik vervloekt heb....ja ja....wij zijn water en vuur zegt hij, ja ja en toch trekken we elkaar aan. Ik heb na jou nooit meer zo'n vrouw gehad. Ik moet lachen en vraag niet naar details over anderen want wat zal mij het vandaag nog interesseren wie hij boven mij verkoos op dat moment. En ja, ik ben inderdaad leuk, ja dat zeggen er de laatste tijd wel meer...Ik lach want er waren tijden dat ik verdrietig was maar zoals de uitspraak insinueert: what comes around, goes around, het gras bij de buren....en ken er nog veel meer....

Binnenkort vier ik mijn 5-jarig jubileum van single en onafhankelijk zijn. Een periode van tranen, verlies, vriendschap, mooie reizen, verhuizingen en nu, nu zit ik mijn eigen huis en ben meer dan tevreden. Maar ik dwaal af, want wat ga ik doen? Ga ik koffie drinken met hem? 
Plotseling wordt het stil gisteravond, op what's app is hij online rond afsprakentijd, krijg geen reactie en ik ervaar een godvergeten déjà-vu, hij heeft een afspraak en zal me zondag weer wat laten horen. Haha...ik geef hem terug dat ik weer weet hoe het was en dat het niet bij me past. Sorry sir, je vindt haar wel, maar ik ben het niet. Ik sluit de app af, de tv aan en wij zitten te genieten op de bank met heksenkaas en bugles, de kaarsjes branden en we maken ruzie om de fleecedekens. 

Die ene vriend zei tegen me...wat een pech heb jij steeds zeg....ik geef terug: Pech hebben valt wel mee, uiteindelijk is het altijd geluk hebben hè! Mijn 5-jarig singlebestaan is een ware verrijking voor mijn ontwikkeling als volwassen, zelfstandige en onafhankelijke vrouw. En nee, geen mannenhater maar wel geschikt voor een zeer beperkt soort: de liefdevolle man. Of hij bestaat? Geen idee. Waar ik wil zijn over 5 jaar? Geen idee. Ik wil nieuwe gordijnen, ik wil een nieuwe deur en vanavond lasagne op mijn bord en nu, nu een lekker warm bad.

En die man, die man is nog stil gebleven...kan een dag duren of een half jaar....maar spijt hebben is voor de dommen...Ik lach want, nooit heb ik wraak genomen maar kan zeggen dat dit enorm lekker voelt en ik wacht geduldig alle excuses van de pardon-man af. 

Midlifecrisis is echt een serieus probleem voor mannen, hahaha! Fuck the bmw, de jacuzzi, de loungemuziek. Ik rijd auto, ik badder wanneer ik wil en luister de hele dag de meest fantastische muziek dussssss....

x

een man van onder de grote rivieren

Een tamelijk rustig weekje eindigt in een zwaar technisch gevecht met gordijnrails, in de auto stappen en op zoek naar wat nieuws (niet gevonden) en mijn huis is een niet gezellig maar kaal...het voornemen was...herfstklaar maken, kaarsjes aan en op de bank met hapjes met dochterlief....ik zie weer een reden waarom ik toch die man mis. Over mannen gesproken....de ideale man bestaat niet dus ik ga pogen de mannen in categorieën te drukken in mijn verhalen. Misschien ontdek ik op deze gestructureerde wijze nog wat :-). 

Feit is dat mannen, lelijk of niet, beschikken over een relativeringsvermogen waar wij vrouwen u tegen mogen zeggen. Kalend of niet, buikend of niet, kleine piemelig of niet, het maakt geen fluit uit...ze zijn onaantastbaar...de ik-ben-geweldig-man. Moeten wij schoorvoetend toegeven dat we niet over de maten 90-60-90 beschikken en de neus-ophalende man aankijken die ons direct inruilt voor een beter exemplaar, blijven wij doorgaans realistisch: bier zuipen heeft nou éénmaal consequenties. Wij zijn eigenlijk best lief ook al lijkt dat niet altijd zo.

En zo mailde ik met een oude bekende die ik meer dan een jaar niet heb gesproken. Hij vroeg me...kom ik in jouw verhalen voor? Ik dacht na en zei...nee, hahaha...De reden daarvan is dat hij mooi, intelligent, attent is en nooit iets heeft gedaan waardoor wij lekkerbekkend een verhaaltje konden lezen en de man konden afserveren. Ja hoor, deze mannen bestaan ook....ze wonen ver weg, ze zijn niet bereikbaar en very much getrouwd en overwegen het niet om vrouw en kroost achter te laten voor een gekke single :-). Dus speciaal voor hem sluit ik deze vrijdag af met een blog voor hem. Een man van onder de grote rivieren....waar ik ooit vriendschap mee sloot ....

x

Düsssssss, da deal in da pocket

Huppakee....in de auto and hit the road babe.....met een megadeal in da pocket reden we naar Düsseldorf...Het was een meet half way.....Half way...middle...centre...mid-age....lunatic...Op een industrieterrein kwamen we aan (the best deal ;-) en na een hartelijk ontvangst aldaar...kort, bondig zonder lach troffen we een suite aan...Zo sapperdeflap en dat voor 16,50 euri per dag, dan mag je best op een industrieterrein zitten, luisterend naar het zingen van de elektriciteitskabels, met je snufferd op de ingang van een parkeergarage en een stukje aangelegd groen (4 meter breed, halve meter diep...). Nadat de nootjes charmant over de vloer gingen omdat ik nogal elegant ben en een klein glaasje wijn verder op bed  niet-charmant in slaap gekukeld om de volgende dag in vol ornaat (mooie kleren en laarsjes met hakje) de prachtige stad aan te doen....Maar eerst dat super ontbijt, ik klap in mijn handjes want eet ik thuis niet graag mijn ontbijtje op...ik vreet mijn broek op de vreethaak in hotels...

Anyhow....Düsseldorf, here we come.....kinderkopjes oftewel straten die de onderkant van jouw voet stelselmatig masseren en hakken opvretend te werk gaan lopen we de mooie Altstadt in....Ik schat 10 meter en ik begin al te wankelen...zitten en wat drinken is het motto......We vallen niet op, want zuipend Duitsland begint net zo vroeg als wij en de biertjes zijn daar fantastisch...sjaaltje valt in een plas en mijn colbert leg ik zonder na te denken neer op een natte bank. Kort nadat mijn hak is verdwenen, loop ik strompelend als een verzopen kat rond....Stilletjes vraag ik me af wat die uitspraak ook al weer betekent: Dress to impress.....Nou ja...moet het met mijn karakter verder doen :-).  Intern een scheldpartij en op een paar goedkope schoentjes van H&M verder. 

Nog steeds zo blij als een kind en probleem voeten opgelost....Na een paar metertjes verschijnen de blaren op mijn voeten en mijn gezelschap vindt het allemaal erg grappig en steekt ook nog even zijn been uit....(nooit doen bij mij, gaat 9 van de 10 keer mis bij mij n.l.). Ik lach me slap omdat ik me nog net kon herstellen en kreeg een haarscherp beeld van een tandeloos bekkie op mijn netvlies...

Buitenlucht en veel plezier pakken me in en ik slaap als een roosje en klap weer in mijn handjes voor het vreethaakfestijn in de ochtend alvorens de sauna in een vaag plaatsje wordt bezocht. Duitse sauna...nog nooit hebben ze van sfeer gehoord, het water te koud maar dat bier is echt super...Een bananenzwiebel (volgens mij zwiebel...maar kan ook anders heten) in mijn mik, heerlijke tapas, een hoop lol, een meet & greet met het Elfje uit de Efteling verder strijken we neer bij een Thais restaurant waar we voor 12 euri p.p. eten en wijn drinken (Nederland trekt ons een poot uit). Uit het hotelraam hangend met een sigaret besluiten we zo'n elektronisch gevalletje aan te schaffen....moet ook maar eens ten einde komen die slechte gewoonte.....

Het weekend loopt langzaam ten einde en ik mag nog één keer me volstouwen met het ontbijt, we rijden half way om weer te splitsen...one up, one down....nagenietend van een heerlijk weekend back in the real world....koffie bij zusje en dan wasmachine aan ...jankende kat aan mijn voeten en fuck....koffie bijna op...en morgen weer an die Arbeit.

Het leven is een aaneenschakeling van herinneringen en ervaringen, zorg dat ze mooi zijn, beleef en geef in het nu.

x

Heb medelijden....Rutte is geërgerd....

Rutte is geërgerd over lekken plannen Prinsjesdag, laten we massaal hem een mail sturen waarin we als burger hem zeggen: Tis niet anders joh, soms moet jij de klappen van de zweep ook voelen hè!

Maar is hij wel geërgerd? Dacht het niet hè, is gewoon en onderdeel van het spel...we lekken wat af en toe, de burger windt zich op en op Prinsjesdag zijn de sukkels het al een beetje vergeten en staan ze te wuiven naar het koningspaar en letten ze op hoe onze Willem-Alexander de woorden uitspreekt en welke jurk en hoed Maxima draagt. Ik ben niet voor en niet tegen het koningshuis. Kan er best vrede mee hebben dat we miljoenen, wat zeg ik miljarden uitgeven aan een visitekaartje, ook zij doen goed werk, ben ik van overtuigd. 

Ieder jaar lekt de essentiële informatie voor de burger, je weet wel...de bezuinigingen die rechtstreeks ons in de portemonnee treffen. Nu de kinderbijslag, de reden waarom inkomensgerelateerde zorg niet meer kan (te veel werk voor zorgverzekeraars!) en hiep hiep hoera...we mogen blij zijn: het eigen risico zal niet stijgen (niet vergeten dat deze in de afgelopen jaren meer dan verdubbeld is en dat de basisverzekering is uitgekleed). Ik zet me schrap want ook de beweeggroepen voor chronisch zieken worden vermoedelijk geschrapt uit het pakket. Dus either way, is het niet de eigen bijdrage dat centjes gaat opleveren is het wel de versobering van het basispakket. En dan zal je maar chronisch ziek zijn en doorgaans dan ook een relatief laag inkomen hebben, de zorgverzekeraar te lamlendig om inkomensgerelateerde premies vast te stellen en jij, jij gaat je lekker aanvullend optimaal verzekeren. Want optimaal verzekeren doen we graag in Nederland.

De laatste maanden mijn eigen huishoudboekje eens onder de loep genomen en de kostenpost verzekeringen was toch wel een aanzienlijk deel. Ook opgegroeid in dezelfde verzekeringsbehoeftige cultuur ben ik gaan zoeken naar onderzoek, naar wat ik eigenlijk zou moeten verzekeren en her en der wat prijzen opgevraagd. Ik schrok....en rekende 20 jaar teveel betaalde premie uit en dat leverde toch wel een spaarpot op van meer dan € 10.000,00. Toen ging ik even kijken wat ik er nou eigenlijk van heb gebruikt: een bril en een vaas, een auto-schadegevalletje waarvoor ik direct in mijn aantal jaren schadevrij rijden terugviel en dus direct het uitgekeerde mocht gaan terugbetalen. En dan heb ik het over alle verzekeringen behalve de zorg. 

De zorg....moet eigenlijk een andere naam hebben want het woord 'Zorg' vind ik behoorlijk misleidend als het gaat om de initiële gedachte van het woord...Ik ben reuzebenieuwd naar de ontwikkelingen van de zorgpraktijken. Ik zou een gat in de lucht springen als zij met knipkaarten, abonnementen, goedkope verzekeringen komen waar zij alleen hun dienstverlening in aanbieden. Dan is er sprake van maatwerk. Kunnen wij volstaan met een basisverzekering en onze centjes in een sok doen en ze pakken als we een behandeling willen hebben. Als ik alles aanpak dan kan ik een kleine € 100,00 per maand bij me houden en dat zijn toch wel tussen de 30- 36 fysiotherapiebehandelingen per jaar die ik zonder voelbare, financiële pijn kan inzetten. Nu ligt mijn behoefte niet hoger dan 12 per jaar dus ik flap ook gewoon mijn medicijnen erbij, koop een paar geweldige laarzen, die mooie winterjas.....voor mijn kind....want ook de kinderbijslag gaat er gedeeltelijk aan...

In mijn achterhoofd heb ik het fraudegevoelige systeem waar ziekenhuizen handig gebruik van maakt. Dit is ongeveer € 300,00 per burger per jaar. Dit was hot item in de media een paar maanden geleden....niets meer over gehoord nadat ik een prachtige brief van de SP kreeg.

Als ik heel snel reken en dan reken ik behoorlijk naar mijn eigen inzicht en trek me geen 'ruk' aan van de (wereld)politiek dan kunnen wij toch echt een vuist maken als burger en een beetje weer regie terugnemen.....

De vraag ga je stemmen roept bij mij toch wel gemengde gevoelens op: ik ben niet rechts, ik ben niet links en ook niet midden. Als ze een knop maken: "neutraal, want er gebeurt toch niets mee",  dan maak ik gebruik van mijn stemrecht want het kanaliseren naar partijen en opvattingen levert toch echt niets op. Ze doen allemaal water bij de wijn en net als met relaties pleit ik voor wijn bij de wijn. Ook dat is tot nu toe geen haalbare kaart gebleken :-) dus misschien zie ik het verkeerd. Echter ben het type eigenwijs en zonder goede argumenten hobbel ik lekker zo door. 

Kinderen, zieke mensen, gezinnen, ouderen ....wat maakt het uit....Mijn dochter zit, hilarisch genoeg, in het t-shirt dat ze kreeg van school toen onze Willem koning werd, op de bank en moet zeggen dat ze geweldige pr hebben,....ik vergeet het lepeltje en de blijdschap van mezelf nooit: wat zou het mooi zijn als je koningin of prinsesje bent.....

Het gevecht van een kind

Mijn dochter had 11 jaar geleden het plan opgevat om veel te vroeg op de wereld te komen. Dat was een bijzonder slecht idee en daar ging ik in een ambulance naar een speciaal ziekenhuis. Natuurlijk gaat er van alles door je heen maar vreemd genoeg had ik toen al enorm vertrouwen in dit meisje genaamd spookje. Goede van alles is dat ze haar goed volgden en al snel was me duidelijk dat zij een brok van een dame bleek te zijn. Massa is belangrijk, dus gewicht en spierkracht (meen ik me te herinneren). Ik pleitte voor de geboorte van haar in boeddha-formaat. Mijn wens werd heel veel weken later vervuld, want ze besloot toch te blijven wachten tot een redelijk termijn, kwam ze dan op de wereld met heerlijke, dikke billen en ik keek naar toch wel voor mijn gestel een mega-baby. 

In de loop der jaren werd haar stevige postuur ondanks de normale ontwikkeling conform de groeicurves wel vaak een issue. Wij als ouders hebben haar wel geprobeerd hierop voor te bereiden maar de wereld is hard en ook zij kreeg het voor haar kiezen. Nu is ze ook altijd een gezonde eter geweest en dat is vaak ook opvallend want je moet eigenlijk eten uitspugen als je klein bent en je beperken tot snoep en een vitamine-tabletje. Ze ging al heel jong sporten en leuke van alles is, is dat ze er lol aan heeft. Op school kwam al snel een matig voor gym op haar rapport en ik had hierover mijn twijfels en dat ze geen hoogvlieger was was me duidelijk maar het gesprek met de gymleraar zal ik nooit vergeten: als ze in een touw klimt, moet ze haar gewicht meenemen, hè mevrouw! Ze is beresterk en ook zijn theorie klopt helemaal niet maar het was me duidelijk...als je stevig bent, ben je per definitie niet favoriet bij de gymleraar. Was ik vroeger een sprietje (vroeger hè!) en alleen goed in turnen kreeg ik een uitstekend. Is zij stevig en veel allrounder dan ik, krijg je een matig. Wij hebben veel met haar moeten praten om dat rotgevoel weg te nemen en nog steeds begrijp ik niet dat gymleraren dit doen, want demotiveren om te blijven bewegen is dan in gang gezet. Gelukkig is ze altijd blijven sporten en bij de juiste mensen die haar het plezier nooit hebben ontnomen en haar zelfvertrouwen groeide en groeide....

In de schoolperiode kwam ook pesten voorbij en zij luistert naar de regels die school stelt en liet zich niet beschermen door haar eigen kracht maar onderwierp zich aan de regels van school met als resultaat dat ze niet beter in haar vel kwam te zitten. Tot de maat vol was aan mijn kant, ik gaf haar de opdracht om de eerstvolgende keer als dat jongetje je slaat om flink terug te meppen en heel duidelijk een boodschap in zijn oor te sissen. Ik kreeg op mijn donder van school: mevrouw, pedagogisch niet verantwoord en wij moeten u waarschuwen. Ik herhaalde nog een keer wat ik eerder heb gezegd en vulde het aan met de woorden: als ze 15 of 20 is en ze bij mij aan tafel zit met anorexia of een andere eetstoornis komt u haar dan ook helpen c.q. komt u ons als ouders dan ook helpen? Mijn dochter begreep wat papa en mama bedoelden en ze mepte het jongetje op de grond en hij lag vast in een judogreep. Zijn vriendje dacht te kunnen helpen en kreeg ook nog een portie....Lang leve de massa, want massa is kracht en zij gebruikte het! Niet lang daarna werd ze tijdens de worstelwedstrijd als eerste door de jongens gekozen en ze won voor haar team. 

Een oproep van de GGD. Een extra oproep wel te verstaan en bij voorbaat kwam stoom uit mijn oren want ik wist al wel wat het onderwerp zou zijn. Ze mocht mee en ging onderuit gezakt naast me zitten en hield haar jas aan (totaal geen respect meer voor de mensen die continu aan haar kop lopen te zeiken) en ik liet haar. Toen ze de vraag kreeg wat ze er eigenlijk zelf allemaal van vond kwamen er een paar woorden uit: "Ik vind dit gezeur want ik vind het niet belangrijk hoe anderen eruit zien","het gaat om innerlijk". Ik verslikte me in mijn koffie en de arts moest lachen en zei: Meid, deze oproep was ook geheel onnodig want jij ontwikkelt je heel erg goed en bent niet te dik. Mijn dochter zei: boeiend en mam, kunnen we gaan. Ze schaamde zich dood want ze werd hiervoor uit de klas gehaald (hoe leg je dat nou weer uit...)

Was ooit massa enorm belangrijk, het bleek later haar vijand te worden. Is er sprake van obesitas? Welnee....een meisje dat vermoedelijk langer dan gemiddeld wordt, een meisje dat grover is gebouwd dan gemiddeld, een meisje mooier dan gemiddeld, een meisje intelligenter dan gemiddeld, een meisje dat aan jiu jitsu en tennis doet met heel haar hart, een meisje dat al heel jong heeft geleerd selectief in contacten te zijn. 

Haar onzekerheid is een struikelblok en samen met de heren van de sport (de echte sportmannen en niet de gymleraar) hebben in een kleine twee jaar haar aardig op weg geholpen in zekerder worden. De mascara ligt hier op tafel, het hemdje en de korte broek trekt ze gelukkig weer aan naar school en ze heeft haar rug recht en vooral heeft ze een paar leuke vriendinnen die haar zien.

Ik als kleintje kijk naar een brok van een meid, die graag mijn spijkerbroek gapt, en zie haar ontluikende schoonheid en lach...want ik weet hoe de komende jaren gaan worden en heb haar gezegd: "Ooit zeg jij: eat your heart out!"

In mijn nabije omgeving heb ik helaas gezien wat anorexia, boulimia en binch eating met mooie mensen doet en ik weet dat het niet anders wordt met de oordelen maar wellicht kunnen mensen zich beperken tot denken en niet uitspreken. Vooral niet al die goedbedoelde adviezen over wat iemand moet eten en drinken want het zijn vaak de intelligente mensen die lijden aan deze stoornissen.

De gulle man

De gulle man

Deze man is een stereotype van monosexist (nieuw woord even bedacht...). Deze man is niet alleen zijn soort dus ga vragen of dit woord kan worden opgenomen in De Dikke van Dale (bij deze...).

Overeenkomstig met narcisten en alleenheersers (monopolisten, effe opzoeken of dat woord bestaat en anders...nieuw woord) is de gulle man eigenlijk een vormsel c.q. een samenstelling van veel afwijkende karakters en zal de psychologie er een soortgelijk stempeltje opdrukken zoals ze dat met meerdere stoornissen doen waarvan geen vast patroon te herleiden is. Not applicable of zoiets.

De gulle man is niet echt knap maar wel erg zelfverzekerd en beschikt over strategieën waar wij vrouwen best jaloers op kunnen zijn. Doorgaans heeft hij of geld, of een dikke auto en zal hij flink met zijn zaakje wapperen op de eerste afspraak. Hij komt van ver (in de steek gelaten door de slimme vrouw) en beschikt over inlevingsvermogen waar je u tegen zegt. Niets is hem te gek om je op jouw gemak te stellen en hij is serieus, heel erg serieus....hij wil gewoon neuken maar zegt dat niet. Hij heeft meestal een paar lijntjes in de vrouwenvijver hangen en als hij de mobiel op stil zet, de telefoon op trillen in zijn zak houdt, of op de kop op tafel legt kun je je al een beetje afvragen hoe het in elkaar zit. Maar pas op, zeg het niet want dan begeef je je in een gesprek waar de psycholoog van zal zeggen...die jongen had mijn vak moeten leren. 

Deze gulle man verwacht wel dat jij mooi bent en vooral heel erg niet realistisch slank nadat je één of meerdere kinderen op de aarde hebt gezet. De gulle man is meestal wel een bourgondiër want moet alle chicks minimaal 1 keer verwennen (drogeren) met eten en wijn. Het lichaam is dan ook niet realistisch uit vorm aangezien hij geen kinderen op de wereld heeft gezet. 

De gulle man ziet sex hebben als jezelf iets gunnen. Ja, ook jou gunt hij wat.....zijn goddelijkheid. De vraag of jij zijn goddelijkheid in die vorm wilt hebben wordt niet gesteld want de gulle man is overtuigd en zal zeker presteren op dat gebied. De gulle vrouw noemen ze prostituee (hoer) en een hoer is best slim want zij tikt gewoon op het kastje voor geld. Ik pleit voor ww-rechten voor werkeloze hoeren. Maar net als in het zakenleven...de eerste keer scoren heeft geen waarde, het gaat om de lange termijn want niets mooier dan een passievolle relatie met een nuchtere vent die zijn eigen boterhammetjes smeert en af en toe de fiets pakt waar jij achterop mag zitten om samen een biertje te kunnen drinken. De gulle man kan wel inpakken want de nuchtere vent zal altijd met de buit er vandoor gaan.

;-)

De oerman

In de oertijd gingen mannen 's morgens vroeg van huis om te jagen. Vrouwlief bleef met kroost achter, in afwachting van de vangst. De vangst werd in ruil voor respect, genegenheid, rust en sex (denk ik) met ze gedeeld. De mannen waren goed getraind, six packs, stoere benen (noem ik nu lekkere voetbalbenen) en een goede kont. Want de kont bepaalde weer hoe waardevol de man voor de vrouw zou zijn...oeps ik dwaal af....In de loop der eeuwen (rijkelijk laat overigens) kwam de vrouw een beetje in opstand. De man moest een beetje plaats maken want de vrouw ging ook werken en kon dit best goed combineren met al haar andere dagelijkse taken. Wat zeg ik, ze kreeg noten op haar zang... (hoe durft ze?) maar dat jagen hè, dat is toch moeilijk om uit het mannensysteem te krijgen. Lang leve testosteron!

En zo probeerde ik uit te leggen aan een meisje dat een jongetje niet kan stoppen met briefjes schrijven, mensen laten lopen met briefjes (ze neemt ze natuurlijk niet meer aan na een keer nee te hebben gezegd) omdat hij immers een jager is. Ik vraag haar wat haar dwars zit in dit verhaal. Ze schaamt zich want ze wil die aandacht gewoon niet. Hey, wat had jij nou verwacht dan? Je bent bloedmooi en is wel logisch dat in week 2 van een nieuwe school dit met jou gebeurt...dat noemen ze ook wel eens hormonen. Dus eigenlijk, maak je borst maar nat want het wordt niet anders en het is een compliment. Schrijf op zijn briefje: Wat leuk dat je me leuk vindt maar ik heb geen interesse en geef het aan de koerier weer mee en negeer, negeer, negeer (gaan ze als ze ouder worden en het begrijpen namelijk ook doen). Jongens worden mannen en mannen duiken vaak weg voor het gesprek. Vrouwen...zeurzakken! Het meisje wordt er nu al niet goed van en ik wil van alles zeggen maar hou mijn mond, mag ze lekker zelf ontdekken net als...

Even terug naar alinea 1...als mannen dan bepaalde gewoontes niet hebben kunnen parkeren waar zijn dan al die lekkere kerels met six pack, stoere benen en goede kont? Help help de oerman is bijna uitgestorven...en als iemand zich zo gedraagt prima maar graag in de juiste verpakking...anders gaan wij ook in een zelfgeknoopte jutezak zitten. 

;-)