een man van onder de grote rivieren

Een tamelijk rustig weekje eindigt in een zwaar technisch gevecht met gordijnrails, in de auto stappen en op zoek naar wat nieuws (niet gevonden) en mijn huis is een niet gezellig maar kaal...het voornemen was...herfstklaar maken, kaarsjes aan en op de bank met hapjes met dochterlief....ik zie weer een reden waarom ik toch die man mis. Over mannen gesproken....de ideale man bestaat niet dus ik ga pogen de mannen in categorieën te drukken in mijn verhalen. Misschien ontdek ik op deze gestructureerde wijze nog wat :-). 

Feit is dat mannen, lelijk of niet, beschikken over een relativeringsvermogen waar wij vrouwen u tegen mogen zeggen. Kalend of niet, buikend of niet, kleine piemelig of niet, het maakt geen fluit uit...ze zijn onaantastbaar...de ik-ben-geweldig-man. Moeten wij schoorvoetend toegeven dat we niet over de maten 90-60-90 beschikken en de neus-ophalende man aankijken die ons direct inruilt voor een beter exemplaar, blijven wij doorgaans realistisch: bier zuipen heeft nou éénmaal consequenties. Wij zijn eigenlijk best lief ook al lijkt dat niet altijd zo.

En zo mailde ik met een oude bekende die ik meer dan een jaar niet heb gesproken. Hij vroeg me...kom ik in jouw verhalen voor? Ik dacht na en zei...nee, hahaha...De reden daarvan is dat hij mooi, intelligent, attent is en nooit iets heeft gedaan waardoor wij lekkerbekkend een verhaaltje konden lezen en de man konden afserveren. Ja hoor, deze mannen bestaan ook....ze wonen ver weg, ze zijn niet bereikbaar en very much getrouwd en overwegen het niet om vrouw en kroost achter te laten voor een gekke single :-). Dus speciaal voor hem sluit ik deze vrijdag af met een blog voor hem. Een man van onder de grote rivieren....waar ik ooit vriendschap mee sloot ....

x